Kod QR do Wi-Fi

Utwórz kod QR do Wi-Fi dla gości: wystarczy go zeskanować

Kod QR do Wi-Fi pozwala dołączyć do sieci, kierując na niego aparat telefonu: koniec z literowaniem 20-znakowego klucza i odwracaniem routera, żeby odczytać naklejkę. Ten generator zapisuje nazwę sieci, hasło i typ zabezpieczeń w standardowym formacie rozpoznawanym przez iPhone’a i Androida, a potem umieszcza je na karcie Wi-Fi do druku, która pokazuje też nazwę i hasło tekstem, dla laptopów i starszych urządzeń.

W przeciwieństwie do wielu stron z kodami QR nic nie jest nigdzie wysyłane: kod jest obliczany przez wbudowany koder w 100% w twojej przeglądarce, a hasło do Wi-Fi nigdy nie opuszcza urządzenia. Dostajesz wyraźny kod gotowy do druku (jedna duża karta lub cztery do wycięcia), do pobrania jako PNG lub SVG albo do skopiowania jako tekst na własne tabliczki.

1. Wpisz dane sieci

   Zastąp przykład w polu „Nazwa sieci (SSID)” nazwą wpisaną dokładnie tak, jak widać ją na liście Wi-Fi w telefonie (wielkość liter ma znaczenie), a w polu „Hasło (klucz Wi-Fi)” wpisz hasło. Przycisk z okiem pokazuje hasło do sprawdzenia, a licznik podaje rozmiar nazwy w bajtach (maksymalnie 32).

2. Wybierz zabezpieczenia

   Zostaw „WPA/WPA2/WPA3 (Personal)” dla niemal każdego routera, wybierz „WEP (przestarzałe)” dla bardzo starego albo „Brak (sieć otwarta)”, jeśli nie ma hasła. Zaznacz „Sieć ukryta (SSID nie jest rozgłaszany)”, jeśli router nie rozgłasza nazwy.

3. Dostosuj kartę

   Zmień „Tytuł karty” (domyślnie Wi-Fi dla gości), zaznacz „Ukryj hasło na karcie”, jeśli ma być widoczny tylko kod QR, a w polu „Korekcja błędów” zostaw M, chyba że karta będzie narażona na zużycie.

4. Wydrukuj lub pobierz

   W polu „Drukowanie” wybierz jedną dużą kartę na stronie lub cztery do wycięcia i kliknij „Drukuj kartę” albo użyj przycisków „Karta (PNG)”, „Kod QR (PNG)” i „Kod QR (SVG)”. „Kopiuj tekst” kopiuje zakodowany tekst do innego programu.

5. Przetestuj przed wywieszeniem

   Zeskanuj podgląd telefonem: powinien zaproponować połączenie z siecią. Jeśli tak się stanie, wydrukowana karta też zadziała.

Jak działa kod QR do Wi-Fi

Kod zawiera krótki tekst w formacie spopularyzowanym przez otwartą bibliotekę ZXing, który dziś iOS i Android odczytują natywnie: WIFI:T:WPA;S:Dom-WiFi;P:przykladowe-haslo;;. Telefon rozpoznaje przedrostek WIFI: i zamiast wyświetlać tekst, proponuje połączenie z siecią o tych ustawieniach.

• T: typ zabezpieczeń: WPA (używany także dla WPA2 i WPA3), WEP lub nopass dla sieci otwartej.
• S: nazwa sieci (SSID), najwyżej 32 bajty; polskie litery, cyrylica, japoński i emoji są kodowane w UTF-8.
• P: hasło, pomijane w sieci otwartej; fraza hasła WPA ma od 8 do 63 znaków.
• H:true, dodawane tylko dla sieci ukrytej, aby telefon jej szukał, choć jej nazwa nie jest rozgłaszana.
• Znaki \, ;, ,, : i " poprzedza się ukośnikiem wstecznym: hasło dom;ogrod zapisuje się jako dom\;ogrod i działa normalnie.

Następnie tekst jest kodowany jako kod QR (norma ISO/IEC 18004) w trybie bajtowym, od wersji 1 (21 × 21 modułów) do wersji 10 (57 × 57), z korekcją błędów Reeda-Solomona i maską najłatwiejszą do odczytu. Narzędzie zawsze wybiera najmniejszą wystarczającą wersję, dzięki czemu moduły są duże, a kod łatwo się skanuje.

Jaki poziom korekcji błędów wybrać?

Korekcja błędów pozwala odczytać częściowo uszkodzony kod: na poziomie L da się odtworzyć około 7% danych, na M 15%, na Q 25%, a na H 30%. W zamian wyższy poziom dodaje moduły: przy tym samym tekście kod jest gęstszy i może przejść na wyższą wersję. Domyślny poziom M wystarczy dla karty używanej w pomieszczeniu; Q lub H warto wybrać dla plakatu narażonego na zarysowania lub plamy. Na poziomie H pojemność spada do 119 bajtów: jeśli nazwa i hasło są bardzo długie, narzędzie poprosi o wybór niższego poziomu.

Jaki typ zabezpieczeń wybrać dla kodu QR do Wi-Fi

Gdzie przyda się kod QR do Wi-Fi

• W domu: karta na lodówce lub przy routerze, żeby rodzina i znajomi łączyli się bez pytania o hasło.
• Apartamenty na wynajem i pokoje gościnne: w teczce powitalnej mieszkania z Airbnb lub agroturystyki, obok regulaminu.
• Kawiarnie, restauracje i sklepy: na stojaku na stoliku, przy kasie lub w menu, najlepiej dla osobnej sieci dla gości.
• Biura, sale konferencyjne i wydarzenia: goście i prelegenci są online w kilka sekund, bez dyktowania klucza przez dział IT.
• Poczekalnie, szkoły i stowarzyszenia: plakat z dużym kodem, czytelnym z daleka, na poziomie Q lub H, żeby lepiej znosił zużycie.

Częste problemy i ich rozwiązania

• „Nie można połączyć z siecią”: w haśle liczy się wielkość liter, a zbędna spacja lub automatyczna wielka litera wystarczy, by je zepsuć. Przepisz je z naklejki routera, sprawdź przyciskiem z okiem i przeczytaj ostrzeżenia pod formularzem.
• Aparat nie reaguje: na iPhonie sprawdź, czy skanowanie kodów QR jest włączone w Ustawieniach, w sekcji Aparat; na Androidzie spróbuj Google Lens lub ikony QR w ustawieniach Wi-Fi.
• Wydrukowany kod źle się skanuje: wydrukuj go większy, na matowym papierze, bez odwracania kolorów i z białym marginesem; błyszczący laminat może dawać odblaski.
• Hasło się zmieniło: stara karta przestaje działać; wygeneruj nową, a najlepiej korzystaj z sieci dla gości, której klucz zmienisz bez wpływu na własne urządzenia.
• Starszy Android nie łączy się z siecią tylko WPA3: włącz w routerze tryb mieszany WPA2/WPA3 albo zaktualizuj telefon.

Prywatność: wszystko dzieje się na twoim urządzeniu. Nazwa sieci i hasło są przetwarzane lokalnie w przeglądarce i nigdy nie są wysyłane, logowane ani zapisywane, nawet w pamięci przeglądarki: po odświeżeniu strony znikają. Ograniczenia: kod obsługuje wersje do 10, czyli najwyżej 213 bajtów na poziomie M (119 na poziomie H); na poziomie M wystarcza to na 32-bajtową nazwę i 63-znakowe hasło. Każdy, kto zeskanuje kod, może odczytać hasło.